Menu

MATKA POLKA CZYTAJĄCA

BLOG O KSIĄŻKACH

Lingwistyczne akrobacje, czyli "Przezroczyste głowy" Daniela Odiji

dosia1331

100_3220

Biorę do ręki najnowszą książkę Daniela Odiji i pierwsze, co rzuca się w oczy to układ tekstu sugerujący, że być może mam do czynienia z wierszem. Nic bardziej mylnego, to opowiadania, choć tu i ówdzie brzmiące nieco poetycko. Nie znam literackiego dorobku autora "Przezroczystych głów", dlatego trudno mi wypowiadać się na temat jego twórczości w kontekście książek, które ukazały się wcześniej, a które ponoć były świetne, o czym świadczy chociażby obecność "Tartaku" wśród finalistów Literackiej Nagrody Nike w 2004 r. oraz "Kroniki umarłych" nominowanej do tej samej nagrody w 2011 r. Może to i dobrze, obejdzie się bez porównań. 

Moją uwagę przykuwa język i chyba na tym autorowi najbardziej zależało, bo ilość akrobacji lingwistycznych jest spora i momentami ociera się o przekombinowanie. Nie mam pojęcia, czy to jakiś rodzaj gry prowadzonej z czytelnikiem, czy też próba testowania jego wytrzymałości na mnogość eksperymentów językowych. Przyznaję, że chwilami miałam ochotę krzyczeć, mniej znaczy więcej, ale już chwilę później tonęłam w zachwycie, bo są w tym zbiorze opowiadania, które są po prostu znakomite. "Rzeka, "Cienka kartka", "Niepotrzebny" to utwory, które zdecydowanie świadczą o prozatorskim talencie Daniela Odiji. Płynę więc na fali lepszych i gorszych tekstów z nadzieją na coś, co mną wstrząśnie, zaniepokoi, wyrwie ze strefy komfortu. Porusza mnie wspomniana już "Rzeka" i próbuję sobie przypomnieć siebie sprzed lat i różne wydarzenia z dzieciństwa. Czy też byłam taka, jak bohaterka tego opowiadania? "W dzieciństwie drobne sprawy urastają do zdarzeń wpływających na losy świata" pisze autor, z czym zresztą trudno się nie zgodzić. Ale o niektórych tekstach, jak chociażby o "Przybieżeli", którego narratorem jest niemowlę, chcę zapomnieć. Kiepskie, po prostu. To wszystko pokazuje, że opowiadania Daniela Odiji to sinusoida.

Nie da się ukryć, że Odija pisze sugestywnie i bardzo sprawnie, co z pewnością docenią czytelnicy. Gdyby wykroić z tej książki opowiadania pretensjonalne i zostawić te, w których autor przedstawia nam świat i ludzi takimi, jakimi są w rzeczywistości, bez udziwnień i fragmentów, które nastolatki w formie cytatów wkładają w ramki, bo im się wydaje, że brzmią mądrze, to wystawiłabym "Przezroczystym głowom" najwyższą notę. Mam jednak delikatne uczucie niedosytu, bo chyba czegoś mi w tej książce zabrakło. Zastanawiam się również nad tym, czy jest to lektura, do której zechcę kiedyś wrócić. 

"Głowy opowiadały:
Ta o swoim życiu, tamta o swoim umieraniu.
Kolejna narzekała, gdy następna wychwalała.
Kłębiły się w nich nienawiść i miłość,
wybaczenie i przekleństwo, nuda i euforia."

 

Nie bez powodu pozwoliłam sobie na zacytowanie tego fragmentu, bo doskonale obrazuje to, co znajdziecie na kartach "Przezroczystych głów".

Moja ocena: 4.5/6
 
Autor: Daniel Odija
Tytuł: "Przezroczyste głowy"
Rysunki: Ludomir Franczak
Oprawa: miękka
Ilość stron: 204
Rok wydania: 2018
Wydawnictwo Literackie

 

Komentarze (12)

Dodaj komentarz
  • Gość: [paulina] *.dynamic.chello.pl

    Niestety, tego typu teksty są nie dla mnie. Nie umiem się w czuć.

  • dosia1331

    Bywa i tak :)

  • Gość: [Zielona Małpa] *.ipv4.supernova.orange.pl

    Nie słyszałam jeszcze o tym autorze, ale jestem miłośniczką prostego języka. Choć potrafię też docenić grę słowem :)

  • dosia1331

    W takim razie polecam Odiję, może znajdziesz w tych opowiadaniach coś dla siebie? Pozdrowienia!

  • Gość: [Malgosia] *.play-internet.pl

    Myślałam po opisie, ze to cis lepszego, coś jak proza Tokarczuk. Przeczytałam te głowy i yyyy... nie moja bajka - trąci grafomanią.

  • dosia1331

    To na pewno nie jest grafomania, ale twórczości Tokarczuk też nie przypomina :)

  • Gość: [Martyna] *.krak.tke.pl

    Świetny wpis. :D

  • dosia1331

    Dziękuję i zapraszam do śledzenia kolejnych wpisów :)

  • augustc

    Dobra recenzja. Po książkę Odiji nie sięgnę. Mimo wysokiej noty jakoś mnie nie przekonała ta pozycja

  • dosia1331

    Twój wybór, ale ja uważam, że warto, chociażby dla niektórych znakomitych opowiadań :)

  • Gość: [Czytam i znikam] *.centertel.pl

    Mnie z kolei zacytowany przez Ciebie fragment zdecydowanie zachęca do lektury. Ja lubię lingwistyczne gierki . Tytuł już sobie zapisałam .

  • dosia1331

    W takim razie czekam na Twoją opinię i życzę pełnej wrażeń lektury :)

Dodaj komentarz

© MATKA POLKA CZYTAJĄCA
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci